سلام دوستای خوبم . چطورین ؟ امیدوارم همتون خوب و خوش باشید .

اصلا دوست نداشتم این پست رو بنویسم ولی چاره ای ندارم . زندگی

همیشه اون طوری که تو دوست داری پیش نمیره . گاهی وقتا اتفاقایی

میفته که تو اصلا انتظارشو نداری و این شاید دست تو نباشه .

هر چیزی یه جا شروع میشه یه جا هم تموم میشه .

وبلاگ منم همین طور ! یادمه اون روزی که می خواستم تازه اینجا

مطلب بنویسم چقدر خوشحال بودم ، چه روزای خوب و قشنگی داشتم

با این وبلاگ . تو این مدت هم با کلی دوست خوب و دوست داشتنی آشنا

شدم که واقعا دلم واسشون تنگ میشه . حالا می خوام ازشون

خداحافظی کنم . از همه دوستایی که تو این مدت همراه من بودن ،

 وبلاگو خوندن و با نظرات قشنگشون بهم دلگرمی دادن

خیلی خیلی ممنونم .

 این مدت نه چندان طولانی هم که وبلاگو با

فرناز ادامه دادم واقعا دوران خیلی خوبی واسه من بود . نوشته هاشو

دوست داشتم و دارم و از اینکه کنارم بود احساس خیلی خوبی داشتم .

هر وقت هم دلش خواست می تونه اینجا بنویسه . من که خیلی

خوشحال میشم .

ولی خب ، اون بیش تر دوست داشت که یه وبلاگ مستقل داشته باشه .

حتما بدون من راحت تره . واسش آرزوی موفقیت می کنم .

اینم آدرس وبلاگ فرناز که از همتون می خوام

 بهش سر بزنین و نوشته های قشنگشو بخونین :

به دنبال سرشت کلمه ی عشق

دیگه زیاد خسته تون نمی کنم . حرف ناگفته خیلی زیاده ولی دیگه پست رو

نمی خوام از این طولانی تر کنم . شاید یه روز دوباره برگشتم و اینجا نوشتم .

ولی فعلا دیگه نمی نویسم .

خیلی خسته م ... خیلی ...

دوستای گل و مهربونم ( که اسم نمی برم چون طولانی میشه) مواظب خودتون

باشید و امیدوارم همیشه تو زندگیتون شاد و موفق باشید .

بدی خوبی دیدین به بزرگی خودتون ببخشید .

دلم واسه همه تنگ میشه .

همین !

تا ... ، بای !!!

آرین