| تبليغات | X |
صبح نیمه داغ با آرامش همیشگی
پسرک از خواب بیدار میشه
بازم دلتنگی های دراز تابستونی
از خودشم خسته شده
احساس تنهایی می کنه
حوصله ی هیچ چیزو نداره
میره پشت کامپیوتر و شروع می کنه به تایپ
انگار فقط حروف درد اونو می فهمن
و تو ذهنش بازم براش می نویسه :
" هی تو . . . !!!!!!! "
من اولش خیال می کردم همه ی جادوگرا زشتن
و با اون عصاهای مسخرشون جادو می کنن !
ولی از وقتی تو اومدی تو خوابم
و اون صورت قشنگتو دیدم
با خودم گفتم پس جادوگرای خوشکل هم تو دنیا پیدا میشن !
مثل تو . . .
ولی تو با همه شون فرق داشتی
تو نه عصا داشتی ، نه صورتت چروکیده و زشت بود و نه ورد
می خوندی ، حتی گوی سحرآمیز هم نداشتی
تو فقط به من نگاه می کردی
با اون چشمای سیاه دوست داشتنی ات !!!
ووووووووووووووی . . .
این روزا خیلی خسته و بی حوصله ام . نمی دونم چرا ولی اصلا
با این روزای دراز تابستون حال نمی کنم . حوصله رفتن به هیچ جایی
رو هم ندارم . منی که تا پارسال عاشق ساحل و دریا رفتن بودم هم
حالا دیگه کاملا ازشون بدم میاد ! دلیلش رو هم نمی دونم .
این کلاس های تقویتی مدرسه هم که دیگه حسابی خستم کرده .
آخه من نمی فهمم این که چرا نور این جوری می تابه و زاویه ی
پرتو هاش چنده ، یا آینه چطوری تصویر میده یا ذرات تشکیل دهنده ی آبلیمو
چندتاست و از چه مولکول هایی ساخته شده چه سودی واسه ما داره !!!
همین که دارن به بشریت خدمت می کنن کافی نیست !!! البته من مجبور
نیستم برم ولی یه حسی بهم میگه اگه نرم درسم صعیف میشه !
این روزا خیلی موسیقی گوش می کنم . یعنی اصلا اگه یه روز موسیقی
گوش نکنم شب خوابم نمی ره !
فقط کافیه پاتونو از خونه بیرون بذارین و یه نگاه به شهر و مردم اطراف بندازین .
دریغ از یه طرح و رنگ جدید و یه کم شادی . ماشین های اعصاب خردکن ،
مردمای آماده برای دعوا ، شهرهای بی روح و بی رنگ و مرده ، متلک ها
و برخورد سرد اطرافیان ، دلسوزی های بیخودی ،خوش خیالی های الکی
من و آرزوها و رویاهای خیالی نقش بسته در ذهنم . یه چیزی مثل بعد از
ظهر کسالت بار جمعه . فقط امیدوارم اونقدر غرق رویاهام نشم که یادم
بره من هنوز تو کشور ایران زندگی می کنم .
یه جورایی خیلی به این وبلاگ وابسته شدم . نمی دونم چرا ولی فکر
می کنم بهترین جا برای گفتن دلتنگی ها و حرفات همین جا باشه !!!
+ نوشته شده در پنجشنبه 1385/04/29ساعت 12:18 توسط •●× Åryán •●× |
تا ابد دوستت دارم و به تو محتاجم وهمین لحظه آن قدر اشک برای ریختن دارم که موهایت تر شود خودم را از تو دور کرده ام ، با این وجود توجه و عشق تو هنوز در دلم برپاست تو سرپناه و مامن من هستی که مرا از گزندها و آسیب ها حفظ می کنی من از دیوارها می گذرم و پرواز می کنم و تمام کارهایی را که باید ، انجام می دهم تا در پناه تو باشم شاید من یاغی و سرکش باشم اما می دانم حتی زمینی که بر روی آن ایستاده ام از عشق تو سرشار است من منتظر لبخند درخشان و پرغرور تو هستم ، مادر لبخندی که هر گره ای را باز می کند برای تمام لحظاتی که به خاطر من رنج کشیده ای متاسفم اما بعد از طوفان های کوچک این آرامش است که پا برجا خواهند ماند . My mother I love you and I need you, Even Though ! I may at times have made you tear your hair .I set myself apart, but even so .Your presence and your love are always there . .
,
.
Yet though I must rebel, all the while
.
I wait upon the flash of your
pround smile, my mother
. And twist inside at every reprimand
;
.After these brief storms, love will remain
Barry tayler
+ نوشته شده در شنبه 1385/04/24ساعت 12:53 توسط •●× Åryán •●× |
ساعت ۵ / ۹ شبه ، بازی فینال شروع میشه . فرانسه خوب شروع کرده ، همش دارن حمله می کنن ایتالیا بیش تر دفاع می کنه . حالا یه حرکت از مالودا ، میره تو محوطه ی جریمه ، خودشو میندازه ! زده به سرش ! نه ، پنالتی برای فرانسه . الیزوندوی لعنتی !!! زیدان پشت توپه . چیپ می زنه ، می خوره به تیر ولی نه ، از خط گذشته . گل شد . منم ناراحتیامو سر تخمه های آفتابگردون خالی می کنم ! حالا دیگه ایتالیا بیش تر حمله می کنه . پیرلو از چپ و راست سانتر می کنه . حالا یه کرنر برای ایتالیا . سانتر پیرلو ، پرواز ماتراتزی ، یه ضربه ی سر و توی دروازه . گل ، گل ! و همین نتیجه تا آخر نیمه ی اول . نیمه ی دوم شروع میشه . فرانسه بازم بیش تر حمله می کنه چند تا خطر هم ایجاد می کنن که گل نمیشه . وقت اضافه ی اول شروع میشه . بازم همون نتیجه باقی می مونه . وای چقدر حساس شده این بازی ! حالا وقت اضافه ی دوم . فرانسه حمله می کنه . ایتالیا هم تک و توک حمله میکنه و بیش تر دفاع . تقریبا وسط نیمه ی دوم وقت اضافه ، اوه نگاه کن ! باورم نمیشه ! زیدان با سر می زنه تو سینه ی ماتراتزی ، دیگه زیدان هم آره !!! داور نمی بینه ، کمک داور بهش میگه و داور هم زیدان رو اخراج می کنه . خداحافظ فوتبال ! خداحافظ زیدان ! حالا ایتالیا یه بازیکن بیش تر داره ولی هیچ کدوم از دو تیم حمله نی کنن . دیگه خسته شدن . بازم همون نتیجه . حالا بریم به کارناوال پنالتی ها ! پیرلو ، ماتراتزی ، دی روسی و دل پیرو همه ی ضرباتشون گل میشه . فوق العاده بود ! فرانسوی ها هم خوب ضربه زدن ولی همون ضربه ی ترزگه که به تیرک خورد برای باختشون کافیه ! فقط مونده گروسو . یوهو ، ایتالیا قهرمان شد . همه می پرن هوا و شادی می کنن . منم خیلی خوشحالم ، خوشحال خوشحال خوشحال ! هیچ وقت اشک های سیاهپوستای فرانسوی رو یادم نمیره . یه کم دلم واسه شون سوخت . ولی دیگه همینی که هست ! دیگه کارشون تموم شد . باید بگم : « خروس ها دیگر نمی خوانند ! » و بازم یه طرف جشن وشادی و لبخند و طرف دیگه گریه و غم و اندوه ! 
وای خدا نه ، بازم این داور آرژانتینی
فرانسه یک ایتالیا صفر .
( اشک شوق بود ! )
+ نوشته شده در دوشنبه 1385/04/19ساعت 12:9 توسط •●× Åryán •●× |
من هیچ گاه
نوشته های عاشقانه ام را نگه نمی دارم
در دوردست ها رهایشان می کنم
تا شاید رهگذری آن ها را بیابد
و اما اگر
شما آن ها را یافتید
هرگز
آن ها را نخوانید
حتی آن ها را
دور هم نیندازید
تنها بسوزانیدشان
با آتشی شعله ور
و از خاکستر آن
شرابی بسازید
تلخ تر از انکار حقیقت
و بعد
به سلامتی معشوقتان
با هم بنوشید !
+ نوشته شده در سه شنبه 1385/04/13ساعت 12:54 توسط •●× Åryán •●× |
سلام . چند روز پیش که داشتم روزنامه می خوندم این مطلب توجهم رو جلب کرد که نوشته بود بیش از 90 درصد دانش آموزان برنامه ی خاصی برای اوقات فراغت ندارند . ( حالا نیست من خودم خیلی برنامه ریزی کردم ! ) ولی واقعا چرا این جوریه . پس چی شد این حرفای دولت که می خواست اوقات فراغت رو غنی سازی کنه ! ( من فکر می کنم اونا بهتره برن همون اورانیوم رو غنی سازی کنن ! ) چرا یه دانش آموز که یک سال زحمت کشیده و درس خونده و تلاش کرده حالا هیچ کسی نیست که امکاناتی رو در اختیارش قرار بده . روزا همین جوری به بطالت داره می گذره . تازه مدرسه ی ما هم کمال همکاری رو با دانش آموزان داشته و لطف کرده انواع و اقسام کلاس های تقویتی و فوق برنامه مثل : ریاضی و فیزیک و شیمی و . . . رو گذاشته که مجبوریم بریم ! همین جوری مثل برق و باد روزا میاد و میره و ما دوباره باید بریم مدرسه بدون هیچ دلخوشی و تفریحی . من که هر روز یا دارم بازی های جام جهانی رو نگاه می کنم یا با کامپیوتر ( ببخشید رایانه ! ) کار می کنم یا با بچه ها میرم سالن ، فوتبال بازی می کنم . صحبت از فوتبال شد .از همین جا صعود ایتالیا رو به مرحله ی یک چهارم نهایی جام جهانی و نزدیک تر شدن به قهرمانی رو به همه ی طرفدارای ایتالیا از جمله خودم تبریک می گم ! مثل همیشه زندگی ادامه داره ، هیچ چیز هم عوض نشده ، یه جوری هم باید با این روزای ملال آور کنار اومد . به قول یکی از رفقای رابین هود : شهر در امن و امان است ، آسوده بخوابید ! این شعر زیبا رو هم از « فدریکو گارسیا لورکا » به اسم « آواز شاگرد مدرسه » تقدیم میکنم به شما : شنبه دروازه ی باغ . یک شنبه روز ابری ابری . شنبه گنبد مینا نسیم . یک شنبه دریا و ساحل هر دو بی کرانه . شنبه بذری که می لرزد . یک شنبه ( عشق ما به تمامی زرد می شود . ) 
+ نوشته شده در دوشنبه 1385/04/05ساعت 22:7 توسط •●× Åryán •●× |
