پسر کهکشانی
سلام دوستای خوبم . چطورین ؟ امیدوارم همتون خوب و خوش باشید . اصلا دوست نداشتم این پست رو بنویسم ولی چاره ای ندارم . زندگی همیشه اون طوری که تو دوست داری پیش نمیره . گاهی وقتا اتفاقایی میفته که تو اصلا انتظارشو نداری و این شاید دست تو نباشه . هر چیزی یه جا شروع میشه یه جا هم تموم میشه . وبلاگ منم همین طور ! یادمه اون روزی که می خواستم تازه اینجا مطلب بنویسم چقدر خوشحال بودم ، چه روزای خوب و قشنگی داشتم با این وبلاگ . تو این مدت هم با کلی دوست خوب و دوست داشتنی آشنا شدم که واقعا دلم واسشون تنگ میشه . حالا می خوام ازشون خداحافظی کنم . از همه دوستایی که تو این مدت همراه من بودن ، وبلاگو خوندن و با نظرات قشنگشون بهم دلگرمی دادن خیلی خیلی ممنونم . این مدت نه چندان طولانی هم که وبلاگو با فرناز ادامه دادم واقعا دوران خیلی خوبی واسه من بود . نوشته هاشو دوست داشتم و دارم و از اینکه کنارم بود احساس خیلی خوبی داشتم . هر وقت هم دلش خواست می تونه اینجا بنویسه . من که خیلی خوشحال میشم . ولی خب ، اون بیش تر دوست داشت که یه وبلاگ مستقل داشته باشه . حتما بدون من راحت تره . واسش آرزوی موفقیت می کنم . اینم آدرس وبلاگ فرناز که از همتون می خوام بهش سر بزنین و نوشته های قشنگشو بخونین : دیگه زیاد خسته تون نمی کنم . حرف ناگفته خیلی زیاده ولی دیگه پست رو نمی خوام از این طولانی تر کنم . شاید یه روز دوباره برگشتم و اینجا نوشتم . ولی فعلا دیگه نمی نویسم . خیلی خسته م ... خیلی ... دوستای گل و مهربونم ( که اسم نمی برم چون طولانی میشه) مواظب خودتون باشید و امیدوارم همیشه تو زندگیتون شاد و موفق باشید . بدی خوبی دیدین به بزرگی خودتون ببخشید . دلم واسه همه تنگ میشه . همین ! تا ... ، بای !!! آرین سلام.امروز برای تکمیل پست مهسا جون در مورد معلم های مدرسمون میخوام منم یکم بیشتر از خصوصیاتشون بگم. اول معلم تاریخ یعنی آقا فریدون (آق فری)...این آقا 72سالشه...با این حال خیلی خوشتیپه الپته خوشتیپ از نوع قدیمی مثلا دستمال گردن میبنده و کمربند ترک خوردش با کفش سوسکیش همیشه سته...ولی خدا نصیب گرگ بیابون نکنه انقدر حرف میزنه هیچ وقت تا آخر سال نمیتونه درس رو تموم کنه طوری که پارسال یکشنبه ها کلاس فوق برای جغرافی میموندیم.همیشه روی بینی و گوشش 10 /20تایی موی زائد رشد میکنه که رنگشون سفیده و درازم هستن نفر دوم معلم ادبیات یعنی آقا شمیل.ایشون 62سالشون اما چون خیلی سیگار میکشن مثل 80ساله ها نشون میدن و سیبیلاشونم زرد شده.اما خیلی مرد با سواد و فهمیده و شوخی هستن.هر وقت سر کلاس یکی ازشون سوال بی ربط بپرسه چشماشونو هی چپ و راست میکنن و زیر لب غرولندی ...راستی براشون تولد گرفتیم کیک بردیم مدرسه شمع خریدیم و خلاصه اونروز با جشن کوچولومون امتحان زبان فارسی رو لغو کردیم.همیشه قبل اینکه زنگ بخوره یک بیت شعر خوشگل میگن و ما براشون دست میزنیم و بعد یه تعظیم کوچولو با اون شلوار گشادشون میکنن و از کلاس میرن بیرون(با نااااز...)... نفر سوم معلم جبر و احتمال و هندسه که مهسا ازش متنفر یعنی آقا رضا ی گل فامیل ما (داماده شوهر دختر خاله ی مامانم).این آقا خیلی با ما صمیمیه و چشم تیزی داره مثلا مداد چشم آبی منو نمیبینه اما مداد چشم مشکیه دوستم رو همیشه میبینه و بهش گیر میده تا حرص بخوره البته از رو شوخی و بیشتر مواقع به موها ی من گیر میده که بیرون ریخته!!!بیشتر وقت کلاس ما بین کل کل رضا جونو مهسا خانم میگذره و همیشه منه بد بخت باید تخته پاک کن رو خیس کنم چون بقیه ادا میان...(بعضی ها) نفر چهارم معلم فیزیک یعنی حمیییییییییییییییییییییییییید...این آقا هر چی میخوره چاق نمیشه و با هیکل ظریفش همیشه پیراهن رنگی میپوشه و خیلیم با ما خوبه.چشماش سبزه و وسط موهاش خالی شده.هر وقت تو ورقه امتحان چیز عجیبی مینویسیم با خودکار قرمزش مینویسه (چه جالب!!!) و خیلی اصرار داره ما یه مولد وان دو گراف بخریم تا برای سیخ کردن موهامون فقط انگشتمونو بذاریم روش و وقتمون هدر نره!!!البته یه ذره برای ش گفتن سوت میزنه.برای توصیف حرکت پیستون انگشت وسطیش رو جلوی چشم دوستم تو اون یکی دست حلقه کردش میبره و جلو عقب میکنه نفر پنجم آق غلام معلم عربی عزیز که مهسا خوب در موردش توضیح داد.صورتشو اون موقع که تو جنگ اسیر شده بود با اتو سوزوندن.اما خیلی شوخی میکنه اولین معلم عربی که کلاسش خسته کننده نیست.و همیشه حرفای صحنه دار میزنه که آدم آب میشه از خجالت... نفر بعد معلم دینی نسرین خانم.سال اول که دیدیمش کلی خوشحال شدیبم چون شکمش قلمبه و برامده بود و مطمئن بودیم وسط سال بچش به دنیا میاد اما هنوزم که هنوزه هم ما و هم شاگردای قبلیش دلمون برای اون بچه میسوزه که الان 20سالی میشه اون تو مونده و ریش سیبیل درآورده و امکانات میخواد مثل هوای پاک/مدرسه/خدمت سربازی اما...ایکاش نسرین جون راضی میشد از این کمربندهای ویبره استفاده کنه... نفر بعد آقا غلامرضا معلم حسابان.ایشون همیشه با شوخی های بی مزه ما رو به خنده میارن.مهسا خوب در مورد سوتیاش نوشت براتون.غلامرضا باسن خیلی گنده ای داره و همیشه که به ما پشت میکنه تمام حرکات رو با چشم سوم میبینه (بیلاوارس)...صورت تپلی داره که با ریش لپاشو میپوشونه ابروهاشم خیلی پره خیلیییییییی خیلیییییییییییییییییی...راستی تو دماغی حرف میزنه پیش خودتون فرض کنید (تغذیه) رو چه طوری تلفظ میکنه. نفر بعدی معلم شیمی که مهسا خیلی دوسش داره و واقعا معلم خوبیه.با وجود هیکل فیل مانندش قلب مهربونی داره.موهاش وزوزی و مجعده و یه عالمه خال گوشتی داره مثلا رو گردن و بغل دماغ چاقش...دنیای خیالیش خیلی جالبه مثلا همیشه دوست داشته یه باغ وحش از حیوونا در ابعاد کوچیک داشته باشه و یه گل خونه از گل های کاکتوس.دوست داره یه کلبه بالای یه کوه داشته باشه و برف که میاد از پنجره بیرون رو نگاه کنه منظره ای که بچه هاش دارن آدم برفی درست میکنن و خانم برای آقا جمشید که بغل شومینه نشستن روی صندلیشون یه فنجان قهوه داغ ببرن.جالب اینجاست جیمی اسم هیچ کس رو بلد نیست به جز مهسا شاگرد زرنگه کلاس شیمی... یک هفته به ولنتاین مونده بود...نیلوفر منتظر بود تا ببینه امسال دوست پسرش علی براش چیکار میکنه!پسرا که بلد نیستن یه شرایط رمانتیک برای ولنتاین ایجاد کنن همیشه هم یک هفته قبل ولنتاین قهر میکنن تا از زیر کادو خریدن در برن...روز بعد ولنتاین هم آشتی...دخترا در این مواقع نباید محلشون بذارن... نیلوفر تصمیم گرفته بود ازعلی یه کار سخت بخواد تا ببینه چقدر دوسش داره و این که میگه عاشقتمو به خاطرت هر کاری میکنم راسته یا دروغ... قرار شد من بگم علی چیکار کنه و البته یه کار سخت... آخر هفته رفتیم کافی شاپ...من و نیلوفر و علی... نیلوفر نمیدونست چی تو سرمه بهش گفته بودم همونجا میگم هر دوتاتون سورپرایز بشین.بالاخره نیلوفر سر صحبت رو باز کرد. نیلوفر:علی تو منو دوست داری؟ علی:خب معلومه جیگر من... نیلوفر:پس هر چی بگم نه نمیگی؟ علی:تو جون بخواه... نه نمیگم! نیلوفر:دوست دارم امسال ولنتاین یه کاری کنی تا عشقت بهم ثابت بشه. علی:مثلا چه کاری؟ نیلوفر:هر چی فرناز گفت باید همونو انجام بدی...باشه؟؟؟ علی:خدا به داد برسه...بفرمایید فرناز خانم. علی آقا نباید نه بگینا...کارای سختی براتون در نظر گرفتم.نیلوفر اصرار داشت خیلی رمانتیکش کنم.منم تصمیم گرفتم ازتون بخوام یه قایق چوبی پیدا کنید.اینقدر اردک سفید بخرین تا از اونجایی که قایق هست تا یه جزیره تو تالاب باید با اردکا سفید بشه.میتونین بیاین آخر کوچه ی ما که اسکله داره.تو جزیره قبلش با کنده 2تا صندلی میسازین.بعد نیلوفر خانم باید سر موقع بیان اسکله البته با پالتو ی قرمز.علی باید دستای نیلوفر جونو بگیری تا سوار قایق بشه.راه میفتین............وسط دریاچه که رسیدی وا میستین.کادوتونو در میارین به هم میدین و بعدشم یه لب شیرین از هم میگیرین.البته 1دقیقه بیشتر طول نکشه لطفا.وقتی رسیدین به جزیره دیگه باید هر کاری که خودتون دوست دارین بکنین و نیلوفر جون نترس اگه احساس کردی علی خطرناک شد یه تار از موهاتو آتیش بزن من سریع خودمو میرسونم...(الان قرن 21 هستیم با موبایل بهتره). اون لحظه قیافه هاشون یادم نمیره...نیلوفر که داد میزد تو دلش داره میگه فرناز غلط کردم بسته دیگه آبرومو جلوی علی بردی و آقا علیم داشت به این فکر میکرد که دیگه نذاره من با نیلوفر بگردم وگرنه بد بخت میشه... اما خودم از حرفام پشیمون نیستم چون از همشون یه منظوری داشتم.با این حرفام به نیلوفر ثابت کردم دوست داشتن رو با این چیزا نمیشه نشون داد...عاشق اون کسیه که در حد توانش بهترین ها رو واسه معشوقش بخواد...و در همه ی شادی ها و غم ها در کنارش باشه نه با این بچه بازیا یه رابطه که روز به روز میتونه بهتر بشه رو به خطر بندازه. منتظر باشین تو پست بعدی مینویسم آرین برای ولنتاین برام چیکار کرد...شما هم انتظارتون در حد توانش باشه... سلااااااام... اسم من فرناز...17سالمه...و دوست دختر آرین هستم...شاید بیشترتون قبلا وبلاگ منو (دل شکستگان) رفته بودین...البته بستمش... آرین بهم پیشنهاد داد از این به بعد وبلاگشو با هم بنویسیم... امیدوارم من و آرین بتونیم با همدیگه یه وبلاگ خوشگل داشته باشیم... خب الان میخوام بگم..............به آرین خیلی دوستت دارم... برای ما دعا کنید دوستی خوبی داشته باشییییییییییییم... اونی که میخواستی تو غبارا گم شد ... چطوری عشقم ؟ در چه حالی ؟ راستی این روزا چی کار می کنی ؟ هنوزم تو اون رویاهای ساده و قشنگت سیر می کنی عزیزم ؟ نمی دونم ... حتی اگه هیچ وقت حتی یه لحظه هم بهم فک نکنی همین که بدونم هستی و نفس می کشی واسم کافیه ! ... p.s . * ببین چگونه قناری ز شوق می لرزد ... نترس ! از پس یلدا بهار آمدنیست . یلدایتان مبارک . * دوستان عزیز قول میدم آرشیو وبلاگم رو درست کنم این روزا خیلی بی حوصله شدم D: * بچه ها امیدوارم همه تو امتحانای ترم اول موفق باشیم . به امید نمره های خوب ! و از همه مهم تر ... * تولد وبلاگم رو (با یه کوچولو تاخیر ) تبریک میگم . وبلاگ "پسر کهکشانی" سه ساله شد ! 
...برسیم به دماغ آق فری که 6برابر دماغ بابام که هست هیچ کجم شده...همیشه سر کلاس با پر حرفیاش داستانای قدیمی رو تعریف میکنه و چون با بابام همکار بوده میگه بابای این خانم میدونه همینم یه سوژه شده !!!
.رضا جون وسط موهاش خالی شده و به زور چند تا تار مو رو ژل میزنه تا اون قسمت رو بپوشونه و با اون قیافه ی در کل افغانیش یه تار دراز از مژه هاش همیشه خودنمایی میکنه...
و بعد فوران خنده تو کلاس 5نفریه ما!!!
حتما نظراتونو در مورد معلم های جالب ما بنویسید حتما دارین به این فکر میکنین که ما چه طوری با این معلم های عجیب درس میخونیم اما من که لذت میبرم.البته اینم بگم که هیچ معلم ادبیاتی مثل بابای آرین پیدا نمیشه!!!
مرغی شد و پشت حصارا گم شد
اسم تو رو رو بال مرغا نوشت
رو کنده ی سبز درختا نوشت
یه روز که بارون میومد بهش گفت
یه روز دیگه رو موج دریا نوشت
دریا با موجاش اونو از خودش روند
مرغ هوا گم شد و اونو گریوند
اونی که میخواستی تو غبارا گم شد
مرغی شد و پشت حصارا گم شد
باد اومد و تو جنگلها قدم زد
اسم تو رو از همه جا قلم زد
ببین جدایی چه به روزش آورد
چه سرنوشتی که براش رقم زد
اونی که میخواستی تو غبارا گم شد
مرغی شد و پشت حصارا گم شد
